Τοπικά προιόντα

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στη γεωργία. Το χωριό είναι ιδιαίτερα εύφορο. Σ` αυτό καλλιεργούνται ελιές που είναι η βασική καλλιέργεια 77% , εσπεριδοειδή, αμπέλια, κηπευτικά όπως ντομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, φασολάκια, πιπεριές, …, σε θερμοκήπια και υπαίθριες καλλιέργειες.
ΔΗΜ. ΔΙΑΜ/ΣΜΑ
ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΑ
ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
337
138.209
7.691
Τα προϊόντα, τόσο οι βρώσιμες ελιές όσο και το λάδι είναι πολύ υψηλής ποιότητας . Οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται είναι η Αμφίσσης, η Καλαμών και η Λαδοελιά.
Εργοστάσια επεξεργασίας
και τυποποίησης βρώσιμης ελιάς
Ελαιοτριβεία


Αγγελόπουλος
Γιαννακόπουλος
Το αμπέλι κυριαρχούσε στις καλλιέργειες του χωριού από αρχαιοτάτων χρόνων.
     Μετά τη μαζική εκρίζωση των παλαιών αμπελιών τη δεκαετία του 1960, λόγω της φιλοξήρας, οι βασικές αυτές ποικιλίες αντικαταστάθηκαν από τα γαλλικά, το ροδίτη και το σαββατιανό. Σήμερα οι αρχαίες ποικιλίες εξακολουθούν να υφίστανται, σε πολύ μικρό όμως αριθμό και μόνο στα αμπέλια που φυτεύτηκαν με άγρια υποκείμενα (αμερικάνικα) και εμβολιάσθηκαν στη συνέχεια με μόσχευμα από τα παλαιά. Με την οικουμενικότητα του εμπορίου, οι ανάγκες για ποιοτικά κρασιά, οδήγησαν στο φύτεμα πολλών ποικιλιών, όπως καπερνέ, μοσχάτα, ασύρτικα κ.λ.π.

                 Η Ελιά και το Λάδι
Οι βρώσιμες ελιές
Αν δοκιμάσουμε να φάμε ελιές απευθείας από το δένδρο θα διαπιστώσουμε ότι έχουν άσχημη γεύση. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν ουσίες στη φλούδα της ελιάς που της δίνουν πικρή γεύση, χωρίς όμως να επηρεάζουν το λάδι της. Υπάρχουν οι μαύρες στρογγυλές φαγώσιμες ελιές (Αμφισσας) ή επιμήκεις (Καλαμών) και οι πράσινες φαγώσιμες που στην πραγματικότητα έχουν μαζευτεί πριν ωριμάσουν. Οι πράσινες ελιές είναι μαύρες ελιές που δεν έχουν αφεθεί να ωριμάσουν.
Για να ξεπικρίσουν οι ελιές και να γίνουν βρώσιμες πρέπει να περάσουν από μια επεξεργασία που μπορεί να γίνει με αρκετούς και διαφορετικούς τρόπους: 
1. Βάζουμε τις ελιές σε δοχείο με νερό που περιέχει 10% αλάτι, μέχρι έξι μήνες. Μετά, αφού τις χαράξουμε με ξυράφι, τις βάζουμε σε νερό το οποίο αλλάζουμε μέρα παρά μέρα για περίπου είκοσι μέρες. Αφού τις δοκιμάσουμε και διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει πικρίλα και αλάτι, αλατίζουμε κανονικά τις ελιές, και τις βάζουμε σε ξύδι για λίγες ώρες. Αποθηκεύουμε τις ελιές στεγνές με αλάτι για να φύγει η πικρίλα. Οι ελιές αυτές γίνονται ζαρωμένες.
2. Τις μουλιάζουμε σε νερό και τις ξεπλένουμε εναλλάξ για αρκετούς μήνες. 
3. Τις αφήνουμε να μουλιάσουν σε λάδι για αρκετούς μήνες. 
4. Τις αφήνουμε σε ένα ισχυρό αλκαλικό διάλυμα (αλισίβα) για μερικές ημέρες. 


Μετά την επεξεργασία με κάποιον από τους πιο πάνω τρόπους, προσθέτουμε αλάτι και τις αποθηκεύουμε σε λάδι, στο οποίο αν θέλουμε μπορούμε να προσθέσουμε θυμάρι και ξερή πορτοκαλόφλουδα ή όποιο άλλο αρωματικό βότανο και έτσι οι πρώην πικρές ελιές μεταμορφώνονται σε εξαιρετική λιχουδιά.


                                                Παιχνίδι γευσιγνωσίας
Κάθε λάδι είναι μοναδικό όπως και ένα καλό κρασί. Αν θέλετε να μάθετε να διακρίνετε τις λεπτές διαφορές ανάμεσα σε ελαιόλαδα διαφορετικών τύπων/περιοχών, μπορείτε να κάνετε το εξής τεστ:
Πριν ξεκινήσετε, κόψτε μερικές φέτες ψωμί σε μικρές μπουκιές. 
Ρίξτε αρκετή ποσότητα από κάθε ελαιόλαδο σε ξεχωριστά γυάλινα μπολ. 
Εξετάστε τη διαφορά στο χρώμα και στη υφή κάθε λαδιού, φέρνοντας το κάθε μπολ μπροστά σε μια λευκή επιφάνεια. 
Καθαρίστε τον ουρανίσκο σας πίνοντας νερό και τρώγοντας ένα κομμάτι ψωμί πριν από κάθε δοκιμή γεύσης. 
Πριν γευτείτε το λάδι, ανακατώστε το στο μπολ για να ελευθερωθεί το άρωμά του. 
Φέρτε το μπολ κοντά στη μύτη σας και πάρτε βαθειά εισπνοή για να δεχτείτε το άρωμά του. Θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν διαφορές από λάδι σε λάδι. 
Βουτήξτε μια μπουκιά ψωμί στο λάδι και δοκιμάστε το. 
Εξετάστε τη γεύση και την υφή του λαδιού, καθώς και τη γεύση που μένει στο στόμα. 
Μετά από αυτό, μπορεί να μη γίνετε ειδικοί γευσιγνώστες, αλλά θα μπορείτε να διαπιστώσετε τις διαφορές από λάδι σε λάδι, και ίσως να εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας.